از آنجا که گناه ما باعث شده است از خدا جدا شویم، در درون ما خلائی روحانی وجود دارد. به قول آگوستیم: «خدایا، تو ما را برای خود آفریده‌ای، و دل‌های ما آرام و قرار نخواهد یافت مگر در تو.» بیشمار ادیان و مذاهب موجود در دنیا گواهی است بر جستجوی بیکران انسان جهت یافتن خدا و پرکردن این خلاء. اما از آنجا که خدا ما را بینهایت دوست داشت، پسر بی‌گناه خود عیسی را به این جهان فرستاد تا ما را از وضعیت اسفبارمان نجات دهد. مسیح این کار را به این صورت انجام داد که بجای ما بر روی صلیب مرد تا حاصل گناه و بهای فدیه گناهان ما را که همانا مرگ بود، بپردازد. بدین ترتیب عیسی مسیح تنها راه چاره‌ای است که خدا برای زدودن گناهان ما فراهم کرده است، و تنها راه آشتی مجدد انسان با خدا و دست یافتن به حیات جاوادان است. کتاب‌مقدس که کلام خداست در این باره می‌گوید: «زیرا تنها یک خدا هست و بین خدا و آدمیان نیز تنها یک واسطه وجود دارد، یعنی آن انسان که مسیح عیسی است. او که با دادن جان خود، بهای رهایی تمام آدمیان را پرداخت» (اول تیموتائوس ۲:‏۵ و ۶). اگر برای نجات آدمیان راه دیگری وجود می‌داشت، بدون شک عیسی مسیح به‌خاطر ما نمی‌مرد. از آنجا که او بی‌گناه بود، تنها کسی بود که این شایستگی را داشت که در راه گناهان ما بمیرد.